280 yaşındaki bu kulübede yaşıyor!

74 yaşındaki İrlandalı Margaret Gallagher'ın yaşadığı yer görenleri şaşkına çeviriyor... Neden mi? Çünkü  Gallagher, elektriği ve suyu olmayan bir kulübede yaşıyor. Üstelik kulübe ondan daha da yaşlı 280 yaşında. İşte Margaret Gallagher ilginç hikâyesi…

74’üne merdiven dayayan Margaret Gallagher, çocukken her Cadılar Bayramı gecesinde rüzgârın hangi yöne doğru estiğini bulmak için ailesinin Belcoo, Co Fermanagh’ta bulunan sazdan bir çatısı olan kır evine gidermiş.



İrlandalı kadın, 18. yüzyılda inşa edilmiş ve hiçbir şekilde tadilat görmemiş evde yaşarken kışın nasıl geçeceğini anladığını verdiği röportajda şöyle anlatıyor: “Bu, her zaman birkaç ay öncesinden hesaplanırdı” diyerek cümlesine başlıyor. “Eğer Batı’dan esiyorsa yağmurlu bir kış, kuzeydoğu’dan esiyorsa karlı bir kış, eğer kuzeyden esiyorsa soğuk ve kuru bir kış olacağını biliyorduk” diyor.

Sisli tarlalara ve üzeri çalılarla kaplı bataklıklara bakan Cuilcagh ve aşağısındaki ikiz köyler Belcoo ve Blacklion şu anda 280 yılı devirmiş de olsa onun evinde ne su, ne elektrik, ne telefon ne de televizyon bulunuyor. Soğuk çok çetin geçtiği için röportajda da anlattığı gibi soğukla nasıl başa çıkacağını biliyor.



Dış dünyayla bağlantısını kesmiş bir şekilde yaşasa da kablosuz bir radyosu bulunuyor. Bazen hava durumuyla ilgili haberlerleri buradan takip ediyor. “Kablosuz bir radyom var ve haberleri oradan dinliyorum. Haberlerde yoğun kar yağışı uyarısı vardı. Ben de bolca odun ve çim aldım, bolca su taşıdım yani kar yağışına karşı tüm önlemlerimi aldım.



Şu an bana fazlasıyla yetecek miktarda suyum var. Hatta şehrin tamamını ufak bir ücret karşılığında yıkayabilirim bile. Çatıda biriken karları temizlemem için sabah çok erken kalkmam gerekiyor. Eğer bunu yapmazsam, çatı zarar görebiliyor, daha önce bir defa zarar görmüştü. Böyle bir evde yaşıyorsanız, denk gelebileceğiniz şeylere karşı hazırlıklı olmalısınız.”



Margaret Gallagher neden daha modern bir hayata geçmediğini ise şöyle açıklıyor: “Daha modern bir yaşama geçmek için hiç zaman olmadı. 26 Haziran 1942’de Pazartesi sabahı 9’u 5 geçe bu evde doğdum. Annem 10 yaşımdayken, babam ise 1980’de öldü. Dedem bu evi 1887’de almış. Evi benim alışım, onlar için ne kadar iyi olduysa benim için de yeterince iyi olmuştur.